Vreemdelingehaat
Hierdie artikel het in Grens.Pos, Oos-Kaapland Sinode se nuusbrief van 19 Junie, verskyn.
Dit is saamgestel deur Danie Mouton.
Wanneer die staat vreemdelingehaat help moontlik maak
’n Onlangse artikel in The Conversation wys hoe vreemdelingehaat in Suid-Afrika nie bloot uit “frustrasie in gemeenskappe” ontstaan nie. Die skrywers argumenteer dat die staat self dikwels help om ’n klimaat te skep waarin anti-immigrantgroepe, bendes en vigilantes sterker word.
Dit gebeur wanneer die polisie nie optree teen onwettige intimidasie nie; wanneer politici wegkyk of sulke groepe hoflik ontvang; en wanneer migrasiebeleid en openbare uitsprake mense van ander lande as die probleem voorstel. Só word onwettige optrede stilweg gelegitimeer, en groepe wat mense uitsluit of intimideer, kry politieke mag.
Die gevaar is groter as net vreemdelingehaat. Dit raak die kern van die regstaat. As vigilantegroepe kan besluit wie toegang tot klinieke, woonbuurte of besigheidsgeleenthede het, verloor die staat sy vermoë om regverdig en onpartydig te regeer.
Die oplossing lê nie in simboliese veldtogte of mooi woorde oor sosiale samehorigheid nie. Wat nodig is, is werklike aanspreeklikheid: vervolging van diegene wat geweld aanhits of pleeg; konsekwente toepassing van die wet teen sowel onwettige migrasie as vigilante-optrede; en sterk burgerlike druk op politici wat deur hul woorde of optrede uitsluiting en geweld aanmoedig.
Suid-Afrika kan nie sy grondwetlike demokrasie beskerm deur die reg in private hande oor te gee nie. Die staat moet weer duidelik wys: niemand staan bo die wet nie, en niemand mag deur vrees of geweld uit die samelewing gedruk word nie.
